Kitap yorumu yazarken gevezelik yapmak kolay. Yada anlatmak istediğini kelimelere dökebilmek. Belki çok çok iyi beceremiyoruz ama yinede başladık mı gerisi geliyor. Sonuçta elimizde temeli olan bir konu var. Sinir olduğumuz noktalar, aşık olduğumuz karakterler, keşke gerçek olsa dediğimiz dünyalar... Bu kolaymış da ortada hiçbir konu yokken, hiçbir fikir yokken bir şeyler karalamak, bir şeyler üretmek ne zormuş? Birde bunu insanların okumasını beklemek? Hadi kitap yorumladığın zaman insan kitap almadan önce az buz okuyor yazdıklarını güme gitmemek için. Fakat ya şimdi? :)